Veelgestelde vragen

Puberteitsblokkers (GnRH-agonisten) zijn medicijnen die de aanmaak van geslachtshormonen stilleggen en zo de lichamelijke puberteit onderbreken. Lees meer op wat zijn puberteitsblokkers.

Nee. Op het gebied van botdichtheid, vruchtbaarheid, hersen- en seksuele ontwikkeling kunnen de gevolgen blijvend zijn. De voorstelling als neutrale, omkeerbare pauze wordt niet door bewijs gedragen.

De onafhankelijke Cass Review noemde dat beeld onhoudbaar. Lichaam en brein rijpen niet in een pauzestand. Zie de pauzeknop-mythe.

Ongeveer de helft van de botmassa wordt in de puberteit opgebouwd. Blokkers verlagen de botdichtheid; of dat volledig hersteld wordt is onzeker. Zie botdichtheid.

Wanneer blokkers direct worden gevolgd door cross-sekshormonen — wat meestal gebeurt — kan dat tot blijvende onvruchtbaarheid leiden. Zie vruchtbaarheid.

In onderzoek, waaronder de Tavistock-data, blijft een aantoonbare verbetering uit. Zie psychische gezondheid.

Omdat onafhankelijke evaluaties de bewijsbasis te zwak vonden en de risico's zwaarder wogen dan de onzekere baten. Zie internationale ontwikkelingen.

Bij een meerderheid van de kinderen neemt de dysforie tijdens de puberteit vanzelf af (desistance). Dat is een belangrijk argument voor terughoudendheid.

Ja. Blokkers zijn niet geregistreerd voor genderdysforie bij kinderen. Zie off-label gebruik.

Steunen zonder direct te medicaliseren: luisteren, tijd geven en het hele kind zien. Zie ondersteuning zonder medicatie.